مشکلاتی که برای پای افراد مبتلا به دیابت ایجاد می شود ناشی از اختلالات اعصاب محیطی و کم شدن جریان خون در اندام است. نوروپاتی(آسیب عصبی) محیطی و ایسکمی(کمبود جریان خون) اندام‌ های انتهایی عوامل اولیه بروز زخم پای دیابتی هستند. این دو عارضه در اثر بیماری شریان‌ های محیطی به وجود می‌ آیند.

پیشگیری از بروز زخم پای دیابتی

1. هر روز پاهای خود را بررسی کنید
   اگر هر گونه تاول، پینه، قرمزی و یا خراش در پای خود مشاهده کردید، فورا آن را درمان کنید.
2. پاهای خود را نرم نگه دارید
   با استفاده از لوسیون یا کرم های مرطوب کننده، سطح پای خود (به غیر از لای انگشتان) را مرطوب و نرم کنید.
3. جوراب مناسب بپوشید
   جوراب نخی بپوشید تا عرق پاها را بگیرد و بهتر است از پوشیدن جوراب های نایلونی و پلاستیکی خودداری کنید.
4. هرگز پاهای سردتان را مستقیما جلوی بخاری و وسایل گرم کننده قرار ندهید
   این حس سرما ناشی از نوروپاتی یا ایسکمی است و نه سرمای هوا. بهترین اقدام برای گرم شدن پاهایتان پوشیدن جوراب گرم است.
5. کفش مناسب بپوشید
   پوشیدن کفش مناسب و اندازه پا از بروز تاول در پاها جلوگیری می کند.
6. هر روز کفش های خود را بررسی کنید
   بیماران دیابتی به علت بی حسی پاها ممکن است گاهی متوجه وجود سنگ ریزه و یا هر جسم کوچک دیگری در داخل کفش های خود نشوند و با آن کفش ها راه بروند که این کار باعث زخم شدن پاها می شود.
7. هر روز پاهای خود را بشویید
   بعد از شستن پاها کاملا آنها را خشک کنید، به خصوص بین انگشتان پا را.
8. پینه پا را صاف کنید
   بعد از شستن پاها یا حمام کردن، با استفاده از سنگ پا یا سوهان ناخن کاغذی به آرامی روی پینه پا را صاف کنید (هرگز با قیچی و یا ناخن گیر روی پینه را نبرید)
9. دیابت خود را کنترل کنید
   با مصرف منظم دارو ها و عمل به توصیه های پزشک، قند خون خود را کنترل کنید تا احتمال ابتلای شما به زخم پای دیابتی کاهش یابد